ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ' ΛΟΥΚΑ : ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ (ΑΡΧΗ ΤΡΙΩΔΙΟΥ) : ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ - ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ - ΟΜΙΛΙΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

     

 

    Τριώδιο ονομάζεται το Λειτουργικό Βιβλίο της Εκκλησίας μας το οποίο περιλαμβάνει τους Ύμνους των Κυριακών, από την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου μέχρι και το Μεγάλο Σάββατο πριν την Τελετή της Αναστάσεως. Ονομάζεται έτσι διότι οι περισσότεροι Κανόνες του Όρθρου (πρωινή Ακολουθία) περιέχουν τρεις Ωδές ενώ συνήθως περιέχουν εννέα Ωδές - την 8η και την 9η πάντοτε, ύστερα δε διαδοχικά μία από τις πέντε πρώτες. Το Τριώδιο τοποθετείται στα Αναλόγια των Ναών μας στον Εσπερινό του Σαββάτου της Κυριακής του Τελώνου και του Φαρισαίου αφού πρώτα ο Πρωτοψάλτης το παραλάβει από την Εικόνα του Χριστού και το ασπασθεί. Έτσι ανοίγει το Τριώδιο, περίοδος η οποία διαιρείται σε τρεις μικρότερες, δηλαδή Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι Κυριακή της Τυροφάγου, Καθαρά Δευτέρα μέχρι το Σάββατο Του Λαζάρου και Κυριακή των Βαϊων το βράδυ μέχρι το Μεγάλο Σάββατο πριν την Ανάσταση. Παλαιότερα στην περίοδο του τριωδίου συμπεριλαμβάνονταν και η περίοδος από την Κυριακή του Πάσχα μέχρι την Κυριακή των αγίων πάντων. Αργότερα όμως οι ιερές ακολουθίες της περιόδου αυτής περιελήφθησαν σε ιδιαίτερο λειτουργικό βιβλίο το «Πεντηκοστάριο».

 

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β' (γ' 10-15)

Τέκνον Τιμόθεε, σὺ παρηκολούθηκάς μου τῇ διδασκαλίᾳ, τῇ ἀγωγῇ, τῇ προθέσει, τῇ πίστει, τῇ μακροθυμίᾳ, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ, ¹¹ τοῖς διωγμοῖς, τοῖς παθήμασιν, οἷά μοι ἐγένοντο ἐν Ἀντιοχείᾳ, ἐν Ἰκονίῳ, ἐν Λύστροις, οἵους διωγμοὺς ὑπήνεγκα! καὶ ἐκ πάντων με ἐρρύσατο ὁ Κύριος. ¹² καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται· ¹³ πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι. ¹⁴ σὺ δὲ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καὶ ἐπιστώθης, εἰδὼς παρὰ τίνος ἔμαθες, ¹⁵ καὶ ὅτι ἀπὸ βρέφους τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδας, τὰ δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διὰ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

ΑΓΙΑ ΦΙΛΟΘΕΗ Η ΑΘΗΝΑΙΑ (1522-1589)

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΦΙΛΟΘΕΗΣ ΕΔΩ

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ : «ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΨΑΛΜΩΝ» : ΨΑΛΜΟΣ 33ος

Ἡ ἐν παντί τόπῳ καί χρόνῳ δοξολογία καί εὐχαριστία στόν Θεόν. Νά ἐκζητοῦμε τόν Κύριον. Τό φῶς Του μᾶς φωτίζει. Ἄγγελοι μᾶς φυλάττουν. «Γεύσασθε καί ἴδετε ὅτι χρηστός ὁ Κύριος». «Πλούσιοι ἐπτώχευσαν καί ἐπείνασαν». (δ. 58') 22-10-1988

ΨΑΛΜΟΣ 33ος

2 ΕΥΛΟΓΗΣΩ τὸν Κύριον ἐν παντὶ καιρῷ, διὰ παντὸς ἡ αἴνεσις αὐτοῦ ἐν τῷ στόματί μου.
3 ἐν τῷ Κυρίῳ ἐπαινεθήσεται ἡ ψυχή μου· ἀκουσάτωσαν πρᾳεῖς, καὶ εὐφρανθήτωσαν.
4 μεγαλύνατε τὸν Κύριον σὺν ἐμοί, καὶ ὑψώσωμεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ αὐτό.
5 ἐξεζήτησα τὸν Κύριον, καὶ ἐπήκουσέ μου καὶ ἐκ πασῶν τῶν θλίψεών μου ἐρρύσατό με.
6 προσέλθετε πρὸς αὐτὸν καὶ φωτίσθητε, καὶ τὰ πρόσωπα ὑμῶν οὐ μὴ καταισχυνθῇ.
7 οὗτος ὁ πτωχὸς ἐκέκραξε καὶ ὁ Κύριος εἰσήκουσεν αὐτοῦ καὶ ἐκ πασῶν τῶν θλίψεων αὐτοῦ ἔσωσεν αὐτόν.
8 παρεμβαλεῖ ἄγγελος Κυρίου κύκλῳ τῶν φοβουμένων αὐτὸν καὶ ρύσεται αὐτούς.
9 γεύσασθε καὶ ἴδετε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος· μακάριος ἀνήρ, ὃς ἐλπίζει ἐπ᾿ αὐτόν.
10 φοβήθητε τὸν Κύριον πάντες οἱ ἅγιοι αὐτοῦ, ὅτι οὐκ ἔστιν ὑστέρημα τοῖς φοβουμένοις αὐτόν.
11 πλούσιοι ἐπτώχευσαν καὶ ἐπείνασαν, οἱ δὲ ἐκζητοῦντες τὸν Κύριον οὐκ ἐλαττωθήσονται παντὸς ἀγαθοῦ. (διάψαλμα).
12 δεῦτε, τέκνα, ἀκούσατέ μου· φόβον Κυρίου διδάξω ὑμᾶς.
13 τίς ἐστιν ἄνθρωπος ὁ θέλων ζωήν, ἀγαπῶν ἡμέρας ἰδεῖν ἀγαθάς;
14 παῦσον τὴν γλῶσσάν σου ἀπὸ κακοῦ καὶ χείλη σου τοῦ μὴ λαλῆσαι δόλον.
15 ἔκκλινον ἀπὸ κακοῦ καὶ ποίησον ἀγαθόν, ζήτησον εἰρήνην καὶ δίωξον αὐτήν.
16 ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπὶ δικαίους, καὶ ὦτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν.
17 πρόσωπον δὲ Κυρίου ἐπὶ ποιοῦντας κακὰ τοῦ ἐξολοθρεῦσαι ἐκ γῆς τὸ μνημόσυνον αὐτῶν.
18 ἐκέκραξαν οἱ δίκαιοι, καὶ ὁ Κύριος εἰσήκουσεν αὐτῶν, καὶ ἐκ πασῶν τῶν θλίψεων αὐτῶν ἐρρύσατο αὐτούς.
19 ἐγγὺς Κύριος τοῖς συντετριμμένοις τὴν καρδίαν καὶ τοὺς ταπεινοὺς τῷ πνεύματι σώσει.
20 πολλαὶ αἱ θλίψεις τῶν δικαίων, καὶ ἐκ πασῶν αὐτῶν ρύσεται αὐτοὺς ὁ Κύριος·
21 φυλάσσει Κύριος πάντα τὰ ὀστᾶ αὐτῶν, ἓν ἐξ αὐτῶν οὐ συντριβήσεται.
22 θάνατος ἁμαρτωλῶν πονηρός, καὶ οἱ μισοῦντες τὸν δίκαιον πλημμελήσουσι.
23 λυτρώσεται Κύριος ψυχὰς δούλων αὐτοῦ, καὶ οὐ μὴ πλημμελήσουσι πάντες οἱ ἐλπίζοντες ἐπ᾿ αὐτόν.  

 

 

ΠΗΓΗ ΟΜΙΛΙΩΝ : arnion.gr

ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΜΙΛΙΕΣ ΤΟΥ

ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ

 

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

 «Παλιά ὑπῆρχε δυσκολία τοκετοῦ καί πέθαιναν καί ἡ μητέρα καί τά παιδιά. Καί ἐγώ εἶχα ἕνα ἀδελφάκι ἀκόμα, τό βαφτίσαμε ὅμως, προλάβαμε καί τό βαφτίσαμε, ἤμουν 5 χρόνων ἐγώ, τό θυμᾶμαι πολύ καλά καί τό καημένο 8 μέρες μόνο ἔζησε καί πέθανε. Ξέρουμε σήμερα τήν αἰτία. Τότε δέν τήν ξέραμε τήν αἰτία, γιατί πέθανε. Τοῦ ἀδελφοῦ μου δηλαδή τήν αἰτία, γιατί πέθανε. Ὑπάρχουν πάρα πολλοί κίνδυνοι! Τότε ἦταν ἀξεπέραστοι, πολλοί ἀπό αὐτούς σήμερα ξεπερνιοῦνται».

     (Πνευματική Διαθήκη Τωβίτ, ὁμιλία 3η)

«Ὑπάρχει μία ὡραία συνήθεια, -ἐγώ τουλάχιστον στό σπίτι μας τήν ἔβλεπα, πιστεύω εἶναι πανελλήνια αὐτή ἡ συνήθεια. Ὅταν κόβαμε τήν πίτα τήν ἁγιοβασιλιάτικη, λέμε: «Τό πρῶτο κομμάτι εἶναι τοῦ Χριστοῦ, τό δεύτερο κομμάτι», λέμε, «εἶναι τοῦ σπιτιοῦ, τό τρίτο κομμάτι εἶναι τοῦ φτωχοῦ».

(Τωβίτ, ὁμιλία 2η)

«Θυμᾶμαι τόν πατέρα μου, -καί ἄλλοτε σᾶς τό ἔχω πεῖ, εἶναι πολύ διαδεδομένο, μόνο πού τώρα σιγά-σιγά χάνονται πιά. Ὅταν ἔπαιρνε τό καρβέλι τό ψωμί, καρβέλι στρογγυλό, τό γύριζε ὕπτια, ἀνάσκελα, στήν ἀγκαλιά του, ἔπαιρνε τό μαχαίρι καί μέ τή μύτη τοῦ μαχαιριοῦ ἔκανε τρεῖς χαρακιές, τρεῖς σταυρούς στό πίσω μέρος, δηλαδή τό σταύρωνε. Ἔκανε τό σημεῖο τοῦ σταυροῦ πάνω στό ψωμί. Νά τό κάνετε μέχρι σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἐσεῖς σάν πατεράδες στό σπίτι σας, νά τό κάνετε, νά σταυρώνετε τό ψωμί, θά παρακαλέσω πολύ».

(Κατηχήσεις Ἁγ. Κυρίλλου, ὁμιλία 28η)

«Ἐκεῖνος πού ἀγαπᾶ τήν κτίση, τό φυσικό περιβάλλον, μοιάζει τοῦ Δημιουργοῦ του καί εἶναι παιδί Του. Ἄν ξέρατε πόσο καλλιεργεῖται ὁ ἄνθρωπος, -καί γράμματα νά μήν ξέρει-, ὅταν ἀγαπᾶ τήν κτίση! Κάποτε, μικρός-μικρός, ἦταν πρώιμα τοῦ Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, καί ὁ πατέρας μου ἀγόρασε μία κότα ἀπό τό παζάρι, ἔφερε ἄλλη μία κότα. Τώρα θά γελάσετε μέ αὐτά πού θά σᾶς πῶ, ἀλλά δέν πειράζει. Καί τήν προσεχῆ ἑβδομάδα ἔφερε ἄλλη μία κότα. Υἱοθέτησα λοιπόν ἐγώ τή μία κότα καί ἡ ἀδελφή μου υἱοθέτησε τήν ἄλλη κότα. Τίς εἴχαμε στό κοτέτσι, βγάλαμε πουλάκια, ἔγιναν περισσότερες. Καθόμουνα μέ τίς ὧρες στό κοτέτσι, καί μοῦ φώναζε ἡ μητέρα μου: «Μά, τί κάνεις;». Καί ἐγώ τραγουδοῦσα στίς κότες [γέλια]. Ἀνακάλυψα δέ τό ἑξῆς: Οἱ κότες, ὅταν σφυρίξεις ἤ φωνάξεις, ἐνοχλοῦνται καί κινοῦν τό κεφάλι τους. Καί ἔκανα συντροφιά μέ τίς κότες. Βέβαια, θά πεῖτε, λίγο παλαβός νά εἶμαι. Δέν ξέρω, ἄς εἶναι».

    (Πνευματική Διαθήκη Τωβίτ, ὁμιλία 32η)

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ : ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ : ΟΜΙΛΙΑ 23η

 

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΣΟΛΟΜΩΝ ΚΑΙ Ο ΣΟΦΟΣ ΣΕΙΡΑΧ

 23. Ἡ ἐνυπόστατος Σοφία καί τά Τέκνα αὐτῆς. Θαυμάσια ἀποκαλυπτόμενες Χριστολογικές πτυχές τῆς Ἐνυποστάτου Σοφίας. 4,11-15   27-8-1985

 ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΝΑΛΥΣΗΣ 

 11 ῾Η σοφία υἱοὺς αὐτῆς ἀνύψωσε καὶ ἐπιλαμβάνεται τῶν ζητούντων αὐτήν. 12 ὁ ἀγαπῶν αὐτὴν ἀγαπᾷ ζωήν, καὶ οἱ ὀρθρίζοντες πρὸς αὐτὴν ἐμπλησθήσονται εὐφροσύνης. 13 ὁ κρατῶν αὐτῆς κληρονομήσει δόξαν, καὶ οὗ εἰσπορεύεται, εὐλογήσει Κύριος. 14 οἱ λατρεύοντες αὐτῇ λειτουργήσουσιν ἁγίῳ, καὶ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτὴν ἀγαπᾷ ὁ Κύριος. 15 ὁ ὑπακούων αὐτῆς κρινεῖ ἔθνη, καὶ ὁ προσέχων αὐτῇ κατασκηνώσει πεποιθώς.

 

ΠΗΓΗ ΟΜΙΛΙΩΝ  : arnion.gr

 

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ : «ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΨΑΛΜΩΝ» : ΨΑΛΜΟΣ 13ος

 

Ὁ ἄφρων λέγει καθεαυτόν: «Δέν ὑπάρχει Θεός». Ἡ ἀθεΐα κατά τήν Ἁγία Γραφή καί τούς Πατέρας. Ἀθεΐα καί διαφθορά. Οἱ ἀθεόφοβοι τά πάντα φοβοῦνται. Φοβερός διώκτης τῆς Ἐκκλησίας ἡ ἐκκοσμίκευσις. (δ. 59') 15-10-1988

 

ΨΑΛΜΟΙ 13ος

ΕΙΠΕΝ ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ· οὐκ ἔστι Θεός. διεφθάρησαν καὶ ἐβδελύχθησαν ἐν ἐπιτηδεύμασιν, οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός.
2 Κύριος ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψεν ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων τοῦ ἰδεῖν εἰ ἔστι συνιὼν ἢ ἐκζητῶν τὸν Θεόν.
3 πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρειώθησαν, οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός [τάφος ἀνεῳγμένος ὁ λάρυγξ αὐτῶν, ταῖς γλώσσαις αὑτῶν ἐδολιοῦσαν· ἰὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν, ὧν τὸ στόμα ἀρᾶς καὶ πικρίας γέμει, ὀξεῖς οἱ πόδες αὐτῶν ἐκχέαι αἷμα, σύντριμμα καὶ ταλαιπωρία ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν, καὶ ὁδὸν εἰρήνης οὐκ ἔγνωσαν· οὐκ ἔστι φόβος Θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.]
4 οὐχὶ γνώσονται πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν; οἱ ἐσθίοντες τὸν λαόν μου βρώσει ἄρτου τὸν Κύριον οὐκ ἐπεκαλέσαντο.
5 ἐκεῖ ἐδειλίασαν φόβῳ, οὗ οὐκ ἦν φόβος, ὅτι ὁ Θεὸς ἐν γενεᾷ δικαίᾳ.
6 βουλὴν πτωχοῦ κατῃσχύνατε, ὁ δὲ Κύριος ἐλπὶς αὐτοῦ ἐστι.
7 τίς δώσει ἐκ Σιὼν τὸ σωτήριον τοῦ Ἰσραήλ; ἐν τῷ ἐπιστρέψαι Κύριον τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ἀγαλλιάσεται Ἰακὼβ καὶ εὐφρανθήσεται Ἰσραήλ.  

 

ΠΗΓΗ ΟΜΙΛΙΩΝ :  arinion.gr

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ : ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ - ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ - ΟΜΙΛΙΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

ΑΓΙΟΣ ΔΑΜΙΑΝΟΣ Ο ΕΝ ΛΑΡΙΣΗ ΜΑΡΤΥΡΗΣΑΣ 

 ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ : ΕΔΩ

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β' (στ΄ 16-18, ζ΄1)

Αδελφοί, τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός. ¹⁷ διὸ ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς, ¹⁸ καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.  

Ὁ Δ. Σολωμὸς γιὰ τὴν διχόνοια, τὸν κακὸ δαίμονα τῆς φυλῆς μας

Ἂν κάτι δὲν ἀφήνει τοὺς Ἕλληνες νὰ «πᾶνε μπροστά», εἶναι ἀσφαλῶς ἡ διχόνοια, ὁ κακὸς δαίμων ποὺ τοὺς πολεμάει ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμή. Στὸ ἀρχαιότερο ἀπὸ τὰ γραπτὰ μνημεῖα τῆς παραδόσεώς μας, τὴν Ἰλιάδα τοῦ Ὁμήρου, ἡ αὐλαία ἀνοίγει μὲ τὸν τσακωμὸ τοῦ Ἀχιλλέα μὲ τὸν Ἀγαμέμνονα. Αὐτὸ φαίνεται εἶναι τὸ κυριώτερο χαρακτηριστικό μας! Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ στρατηγὸς Μακρυγιάννης[*] ἔλεγε: «Ὁ τόπος τοῦτος δὲν φτιάχνεται. Ὅμως, νὰ ποὺ λίγο παρακάτω μονοιάζουν οἱ Ἕλληνες καὶ ἔξω ἀπ’ τὰ τείχη τῆς Τροίας τὰ ἀπόρθητα, σφάζουν θυσιάζοντας στοὺς θεοὺς καὶ χύνουν σπονδὲς ἀμέτρητες, διότι αὐτὸ εἶναι τὸ ἄλλο χαρακτηριστικό τους: Ἡ θεοσέβεια. Γι’ αὐτὸ καὶ πάλι εἶπε ὁ Μακρυγιάννης (ἢ ὅποιος τὸ εἶπε, τέλος πάντων): (Ὁ τόπος τοῦτος δὲν φτιάχνεται), «ἀλλὰ καὶ δὲν χαλιέται»!

Ὅμως ἂς δοῦμε τί λέει ὁ ἐθνικός μας ποιητὴς γιὰ τὴν διχόνοια (εἶναι οἱ στίχοι 144-150 ἀπὸ τὸ ποίημά του «Ὁ Ὕμνος εἰς τὴν Ἐλευθερίαν»).

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ : «ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΨΑΛΜΩΝ» : ΨΑΛΜΟΣ 61ος

 

Σέ ποιόν ἄλλον ἐκτός ἀπό τόν Θεόν μπορεῖ νά ὑποταγῆ ἡ ψυχή μου; Αὐτός εἶναι ὁ Θεός μου, ὁ Σωτήρ μου, ὁ Ἀντιλήπτωρ τῆς ὑπάρξεώς μου. Οἱ ἄνθρωποι ἀπογοητεύουν. Ὁ πλοῦτος δέν ἱκανοποιεῖ καί εἶναι φευγαλέος. Δύο πράγματα μόνον εἶναι ἀληθῆ καί ἀμετάθετα: ὅτι ὁ Θεός εἶναι Δυνατός καί Ἀγαθός καί αὐτό ἀρκεῖ γιά τό εὐσεβῆ. (δ. 59')  06-10-1988

ΨΑΛΜΟΣ 61ος

 2 ΟΥΧΙ τῷ Θεῷ ὑποταγήσεται ἡ ψυχή μου; παρ᾿ αὐτῷ γὰρ τὸ σωτήριόν μου·
3 καὶ γὰρ αὐτὸς Θεός μου καὶ σωτήρ μου, καὶ ἀντιλήπτωρ μου, οὐ μὴ σαλευθῶ ἐπὶ πλεῖον.
4 ἕως πότε ἐπιτίθεσθε ἐπ᾿ ἄνθρωπον; φονεύετε πάντες ὡς τοίχῳ κεκλιμένῳ καὶ φραγμῷ ὠσμένῳ.
5 πλὴν τὴν τιμήν μου ἐβουλεύσαντο ἀπώσασθαι, ἔδραμον ἐν δίψει, τῷ στόματι αὐτῶν εὐλόγουν καὶ τῇ καρδίᾳ αὐτῶν κατηρῶντο. (διάψαλμα).
6 πλὴν τῷ Θεῷ ὑποτάγηθι, ἡ ψυχή μου, ὅτι παρ᾿ αὐτῷ ἡ ὑπομονή μου.
7 ὅτι αὐτὸς Θεός μου καὶ σωτήρ μου, ἀντιλήπτωρ μου, οὐ μὴ μεταναστεύσω.
8 ἐπὶ τῷ Θεῷ τὸ σωτήριόν μου καὶ ἡ δόξα μου· ὁ Θεὸς τῆς βοηθείας μου, καὶ ἡ ἐλπίς μου ἐπὶ τῷ Θεῷ.
9 ἐλπίσατε ἐπ᾿ αὐτὸν πᾶσα συναγωγὴ λαοῦ· ἐκχέετε ἐνώπιον αὐτοῦ τὰς καρδίας ὑμῶν, ὅτι ὁ Θεὸς βοηθὸς ἡμῶν. (διάψαλμα).
10 πλὴν μάταιοι οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, ψευδεῖς οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν ζυγοῖς τοῦ ἀδικῆσαι αὐτοὶ ἐκ ματαιότητος ἐπὶ τὸ αὐτό.
11 μὴ ἐλπίζετε ἐπ᾿ ἀδικίαν καὶ ἐπὶ ἁρπάγματα μὴ ἐπιποθεῖτε· πλοῦτος ἐὰν ρέῃ, μὴ προστίθεσθε καρδίαν.
12 ἅπαξ ἐλάλησεν ὁ Θεός, δύο ταῦτα ἤκουσα, ὅτι τὸ κράτος τοῦ Θεοῦ,
13 καὶ σοῦ, Κύριε, τὸ ἔλεος, ὅτι σὺ ἀποδώσεις ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ.

 

ΠΗΓΗ ΟΜΙΛΙΩΝ : arnion.gr

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΠΑΠΑΝΤΗ (ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΙΣΤ') : ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ - ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ - ΟΜΙΛΙΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

 

 Η αρετή και η ευσέβεια που έκρυβε στην ψυχή του ο Άγιος Παρθένιος ήταν τόσο μεγάλη, ώστε ο Θεός τον προίκισε με το χάρισμα της θαυματουργίας, για να μπορέσει να εκδιώκει τους δαίμονες από τους ανθρώπους και να θεραπεύει κάθε είδους ασθένεια. Γι αυτό προσφεύγουν σε αυτόν ιδιαίτερα οι πάσχοντες από την επάρατη νόσο του καρκίνου. 

Ο ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΡΘΕΝΙΟΥ : ΕΔΩ 

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΡΘΕΝΙΟ :  ΕΔΩ

 

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β' (στ' 1-10)

Συνεργοῦντες δὲ καὶ παρακαλοῦμεν μὴ εἰς κενὸν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ δέξασθαι ὑμᾶς· ² - λέγει γάρ· καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι· ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας - ³ μηδεμίαν ἐν μηδενὶ διδόντες προσκοπήν, ἵνα μὴ μωμηθῇ ἡ διακονία, ⁴ ἀλλ’ ἐν παντὶ συνιστῶντες ἑαυτοὺς ὡς Θεοῦ διάκονοι, ἐν ὑπομονῇ πολλῇ, ἐν θλίψεσιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν στενοχωρίαις, ⁵ ἐν πληγαῖς, ἐν φυλακαῖς, ἐν ἀκαταστασίαις, ἐν κόποις, ἐν ἀγρυπνίαις, ἐν νηστείαις, ⁶ ἐν ἁγνότητι, ἐν γνώσει, ἐν μακροθυμίᾳ, ἐν χρηστότητι, ἐν Πνεύματι ἁγίῳ, ἐν ἀγάπῃ ἀνυποκρίτῳ, ⁷ ἐν λόγῳ ἀληθείας, ἐν δυνάμει Θεοῦ, διὰ τῶν ὅπλων τῆς δικαιοσύνης τῶν δεξιῶν καὶ ἀριστερῶν, ⁸ διὰ δόξης καὶ ἀτιμίας, διὰ δυσφημίας καὶ εὐφημίας, ὡς πλάνοι καὶ ἀληθεῖς, ⁹ ὡς ἀγνοούμενοι καὶ ἐπιγινωσκόμενοι, ὡς ἀποθνήσκοντες καὶ ἰδοὺ ζῶμεν, ὡς παιδευόμενοι καὶ μὴ θανατούμενοι, ¹⁰ ὡς λυπούμενοι ἀεὶ δὲ χαίροντες, ὡς πτωχοὶ, πολλοὺς δὲ πλουτίζοντες, ὡς μηδὲν ἔχοντες καὶ πάντα κατέχοντες.  

ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΜΙΛΙΕΣ ΤΟΥ

 

ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ

    «Οἱ πρόγονοι καί τῆς μητέρας μου καί τοῦ πατέρα μου κατάγονται ἀπό τή Μυτιλήνη, γι’ αὐτό καί Μυτιληναῖος λέγομαι. Ἀλλά καί ἡ μητέρα μου κατάγεται ἀπό τή Σάμο καί συνεπῶς καί ἡ Μυτιλήνη καί ἡ Σάμος εἶναι πατρίδες μου».

(Δευτερονόμιο, ὁμιλία 32η)

    «Ἀπό τή Σάμο κατάγεται ἡ μητέρα μου, ἀπό τή Μυτιλήνη ὁ παπποῦς μου».

(Πράξεις, ὁμιλία 210η)

    «Θυμᾶμαι κάποτε, στό νησί τοῦ πατέρα μου, ἦταν ἕνα ἐκκλησάκι, Ταξιάρχες, παραθαλάσσιο. Ἐκεῖ ἀκριβῶς ἀπέναντι ἦταν κάτι ἀγκαθιές, μεγάλες ἀγκαθιές, καί μέσα ἐκεῖ -ἐγώ ἤμουν πιτσιρίκος, εἶχα τελειώσει τήν Α’ Δημοτικοῦ- καί εἶχε κρινάκια μέσα ἐκεῖ. Καί θυμᾶμαι, προσπαθοῦσα νά συρθῶ κάτω ἀπό αὐτές τίς ἀγκαθιές, γιά νά κόψω τά κρινάκια. Ἔτσι μοιάζουν σήμερα οἱ νέοι, ἀγαπητοί μου [ἔτ. 2000]. Μπορεῖ νά ὑπάρχουν οἱ ἀγκαθιές τοῦ κόσμου τούτου, τῆς κακίας τοῦ κόσμου τούτου, ἀλλά, πῶς νά τό κάνομε; Ὑπάρχουν καί τά κρινάκια, ναί, ὑπάρχουν καί τά κρινάκια. Οἱ ὡραῖοι νέοι, οἱ ὁποῖοι πραγματικά διασώζουν στό νά ὑπάρχει ἀκόμα ὁ κόσμος».

(Σειράχ, ὁμιλία 277η)

    «Στό νησί τοῦ πατέρα μου, ἀπό τίς Κυκλάδες, πολύ μικρός ἤμουνα, εἶχα τελειώσει τήν Α’ Δημοτικοῦ, καί εἴχαμε πάει σέ μία παραλία, πολύ μεγάλη παραλία, ὡραία ἀμμουδιά, λέγεται Πλατύγιαλος. Ἐκεῖ εἶναι καί μία ἐκκλησία, πού εἶναι λίγο μέσα στή θάλασσα. Μέ ἕνα διάδρομο ξέρας, προχωρᾶ κανείς μέσα στή θάλασσα, μετά τήν πλαγιά ἦταν κάτι μεγάλες ἀγκαθιές σέ ἕνα τμῆμα καί θυμᾶμαι, ὑπῆρχαν κάτι κρινάκια. Ἐγώ, παιδάκι ἤμουν, ἔσκυβα μέσα ἐκεῖ στά κρινάκια, μέσα στίς ἀγκαθιές. Αὐτοί εἶναι οἱ πιστοί. Μέσα στίς ἀγκαθιές αὐτοῦ τοῦ κόσμου εἶναι τά κρινάκια τοῦ Θεοῦ, εἶναι οἱ πιστοί Χριστιανοί. Αὐτοί εἶναι τά ἀληθινά λουλούδια, τά ζωντανά, τά ὡραῖα. Ἔτσι στολίζεται ἡ Ἐκκλησία, ὄχι μόνο μέ ὡραῖα ἀντικείμενα, ἀλλά καί μέ ὡραῖες ψυχές, καί ἔτσι πρέπει νά εἴμαστε».

  (Κατηχήσεις Ἁγ. Κυρίλλου, ὁμιλία 165η)

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ : «ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΨΑΛΜΩΝ» : ΨΑΛΜΟΣ 118ος

10. Ὁ ριη΄ (118ος) ψαλμός εἶναι τό Μέγα Ἀλφαβητάριον τῆς πίστεως καί τῆς ζωῆς καί ἕνας Αἶνοςτοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ. Εὐτυχεῖς ὅσοι ζοῦν τόν Νόμον τοῦ Θεοῦ καί ὅσοι ἐξερευνοῦν τόν Λόγον τοῦ Θεοῦ καί ἡ τήρησίς του ἀποτελεῖ παιδαγωγικόν ἀξίωμα διά τήν Νεολαία. Κρῦψε τόν Λόγον τοῦ Θεοῦ στήν καρδιά σου καί ποτέ δέν θά ἁμαρτήσης. Ἡ Ἁγία Γραφή φῶς στόν δρόμο τῆς ὑπάρξεως. (δ. 57') 25-09-1988

 

ΨΑΛΜΟΣ 118ος

ΜΑΚΑΡΙΟΙ οἱ ἄμωμοι ἐν ὁδῷ οἱ πορευόμενοι ἐν νόμῳ Κυρίου.
2 μακάριοι οἱ ἐξερευνῶντες τὰ μαρτύρια αὐτοῦ· ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ἐκζητήσουσιν αὐτόν.
3 οὐ γὰρ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ ἐπορεύθησαν.
4 σὺ ἐνετείλω τὰς ἐντολάς σου τοῦ φυλάξασθαι σφόδρα.
5 ὄφελον κατευθυνθείησαν αἱ ὁδοί μου τοῦ φυλάξασθαι τὰ δικαιώματά σου.
6 τότε οὐ μὴ αἰσχυνθῶ ἐν τῷ με ἐπιβλέπειν ἐπὶ πάσας τὰς ἐντολάς σου.
7 ἐξομολογήσομαί σοι ἐν εὐθύτητι καρδίας ἐν τῷ μεμαθηκέναι με τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου.

8 τὰ δικαιώματά σου φυλάξω· μή με ἐγκαταλίπῃς ἕως σφόδρα.
9 Ἐν τίνι κατορθώσει νεώτερος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ; ἐν τῷ φυλάξασθαι τοὺς λόγους σου.
10 ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐξεζήτησά σε· μὴ ἀπώσῃ με ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου.
11 ἐν τῇ καρδίᾳ μου ἔκρυψα τὰ λόγιά σου, ὅπως ἂν μὴ ἁμάρτω σοι.
12 εὐλογητὸς εἶ, Κύριε· δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου.
13 ἐν τοῖς χείλεσί μου ἐξήγγειλα πάντα τὰ κρίματα τοῦ στόματός σου.
14 ἐν τῇ ὁδῷ τῶν μαρτυρίων σου ἐτέρφθην ὡς ἐπὶ παντὶ πλούτῳ.
15 ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου ἀδολεσχήσω καὶ κατανοήσω τὰς ὁδούς σου.
16 ἐν τοῖς δικαιώμασί σου μελετήσω, οὐκ ἐπιλήσομαι τῶν λόγων σου. 

 

ΠΗΓΗ ΟΜΙΛΙΩΝ : arnion.gr

Μόρφου Νεόφυτος: «Ὁ Προφητάναξ Δαβὶδ καὶ ἡ δύναμις τοῦ Ψαλτηρίου» (Α΄ μέρος 27.01.2021)

 

 ΙΓ΄ Πνευματικὴ σύναξη διαλόγου μὲ τὸν Πανιερώτατο Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεόφυτο «Ἀνάβοντας τὸν ἀναπτήρα τῶν ἁγίων», ποὺ πραγματοποιήθηκε στὶς 27 Ἰανουαρίου, 2021 στὸ ἱερὸ παρεκκλήσιο τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου τοῦ Λεπροῦ τῆς κοινότητος Περιστερώνας τῆς μητροπολιτικῆς περιφερείας Μόρφου.

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ : ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ : ΟΜΙΛΙΑ 22η

 O BAΣΙΛΙΑΣ ΣΟΛΟΜΩΝ ΚΑΙ Ο ΣΟΦΟΣ ΣΕΙΡΑΧ

22. Γιατί ὑπάρχουν πτωχοί; Σωματική καί πνευματική πεῖνα. Μή ἀποστραφῆς πτωχόν πού μπορεῖ νά σέ καταρασθῆ καί νά εἰσακουσθῆ ἀπό τόν Θεόν. Νοσηρά καί ὑγιής δημοφιλία. Τρόπος ἐλεημοσύνης. Τό μεγάλο κεφάλαιον τῆς ἐλεημοσύνης. 4, 1-10  20-8-1985

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΝΑΛΥΣΗΣ

ΤΕΚΝΟΝ, τὴν ζωὴν τοῦ πτωχοῦ μὴ ἀποστερήσῃς καὶ μὴ παρελκύσῃς ὀφθαλμοὺς ἐπιδεεῖς. 2 ψυχὴν πεινῶσαν μὴ λυπήσῃς καὶ μὴ παροργίσῃς ἄνδρα ἐν ἀπορίᾳ αὐτοῦ. 3 καρδίαν παρωργισμένην μὴ προσταράξῃς καὶ μὴ παρελκύσῃς δόσιν προσδεομένου. 4 ἱκέτην θλιβόμενον μὴ ἀπαναίνου καὶ μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ πτωχοῦ. 5 ἀπὸ δεομένου μὴ ἀποστρέψῃς ὀφθαλμὸν καὶ μὴ δῷς τόπον ἀνθρώπῳ καταράσασθαί σε· 6 καταρωμένου γάρ σε ἐν πικρίᾳ ψυχῆς αὐτοῦ, τῆς δεήσεως αὐτοῦ ἐπακούσεται ὁ ποιήσας αὐτόν. 7 προσφιλῇ συναγωγῇ σεαυτὸν ποίει καὶ μεγιστᾶνι ταπείνου τὴν κεφαλήν σου. 8 κλῖνον πτωχῷ τὸ οὖς σου καὶ ἀποκρίθητι αὐτῷ εἰρηνικὰ ἐν πραΰτητι. 9 ἐξελοῦ ἀδικούμενον ἐκ χειρὸς ἀδικοῦντος καὶ μὴ ὀλιγοψυχήσῃς ἐν τῷ κρίνειν σε. 10 γίνου ὀρφανοῖς ὡς πατὴρ καὶ ἀντὶ ἀνδρὸς τῇ μητρὶ αὐτῶν· καὶ ἔσῃ ὡς υἱὸς ῾Υψίστου, καὶ ἀγαπήσει σε μᾶλλον ἢ μήτηρ σου.

 

ΠΗΓΗ ΟΜΙΛΙΩΝ : arnion.gr

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ : «ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΨΑΛΜΩΝ» : ΨΑΛΜΟΣ 56ος

 

«Ἑτοίμη ἡ καρδία μου, ὁ Θεός, ἑτοίμη ἡ καρδία μου» (Ψ. 56,8). Λόγος πού ἁρμόζει μοναδικά εἰς τήν Θεοτόκον.Ὅμως καί κάθε πιστός ὀφείλει νά ἑτοιμάζει τήν καρδίαν του, πρῶτον μέ τήν κάθαρσι καί δεύτερον διά τήν ἐνοίκησι τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ θεοῦ. (δ. 48')  08-09-1988

ΨΑΛΜΟΣ 56ος

 2 ΕΛΕΗΣΟΝ με, ὁ Θεός, ἐλέησόν με, ὅτι ἐπὶ σοὶ πέποιθεν ἡ ψυχή μου καὶ ἐν τῇ σκιᾷ τῶν πτερύγων σου ἐλπιῶ, ἕως οὗ παρέλθῃ ἡ ἀνομία.
3 κεκράξομαι πρὸς τὸν Θεὸν τὸν ¨Υψιστον, τὸν Θεὸν τὸν εὐεργετήσαντά με.
4 ἐξαπέστειλεν ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἔσωσέ με, ἔδωκεν εἰς ὄνειδος τοὺς καταπατοῦντάς με. (διάψαλμα). ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸ ἔλεος αὐτοῦ καὶ τὴν ἀλήθειαν αὐτοῦ
5 καὶ ἐρρύσατο τὴν ψυχήν μου ἐκ μέσου σκύμνων. ἐκοιμήθην τεταραγμένος· υἱοὶ ἀνθρώπων, οἱ ὀδόντες αὐτῶν ὅπλα καὶ βέλη, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν μάχαιρα ὀξεῖα.
6 ὑψώθητι ἐπὶ τοὺς οὐρανούς, ὁ Θεός, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἡ δόξα σου.
7 παγίδα ἡτοίμασαν τοῖς ποσί μου καὶ κατέκαμψαν τὴν ψυχήν μου· ὤρυξαν πρὸ προσώπου μου βόθρον καὶ ἐνέπεσαν εἰς αὐτόν. (διάψαλμα).
8 ἑτοίμη ἡ καρδία μου, ὁ Θεός, ἑτοίμη ἡ καρδία μου, ᾄσομαι καὶ ψαλῶ ἐν τῇ δόξῃ μου.
9 ἐξεγέρθητι, ἡ δόξα μου· ἐξεγέρθητι, ψαλτήριον καὶ κιθάρα· ἐξεγερθήσομαι ὄρθρου.
10 ἐξομολογήσομαί σοι ἐν λαοῖς, Κύριε, ψαλῶ σοι ἐν ἔθνεσι,
11 ὅτι ἐμεγαλύνθη ἕως τῶν οὐρανῶν τὸ ἔλεός σου καὶ ἕως τῶν νεφελῶν ἡ ἀλήθειά σου.
12 ὑψώθητι ἐπὶ τοὺς οὐρανούς, ὁ Θεός, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἡ δόξα σου.  

 

 

ΠΗΓΗ ΟΜΙΛΙΩΝ : arnion.gr