Η ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΩΝ ΕΜΦΥΛΩΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΩΝ - ΠΡΟΣ ΕΝΑΝ Α-ΦΥΛΟ ΚΟΣΜΟ (ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ ΤΟΥ 2017)

 

- ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ-ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΙ ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΕΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ - Α-ΦΥΛΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ. ΤΙ ΠΡΕΣΒΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΛΗΞΟΥΝ ;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥΣ : ΕΔΩ


- ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΟΙΑ ΗΛΙΚΙΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΤΕΥΧΘΕΙ Η  ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΩΝ ΕΜΦΥΛΩΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΩΝ ;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥΣ : ΕΔΩ


     

       Η σημερινή ανάδειξη ζητημάτων που αφορούν  την “έμφυλη ταυτότητα” ή τον προσδιορισμό του φύλου, απασχόλησαν την ορθόδοξη πατερική σκέψη ήδη από τον 4ο αιώνα μ.Χ.
          Ο Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων (313-386 μ.Χ.) αναφέρει : “αθάνατος εστί η ψυχή και όμοιαι πάσαι αι ψυχαί εισίν ανδρών τε και γυναικών τα γαρ μέλη του σώματος διακέκριται μόνον”. Και ερμηνεύει ο γέροντας Αθανάσιος Μυτιληναίος το χωρίο αυτό λέγοντας ότι “δεν υπάρχει γυναικεία και ανδρική ψυχή. Και του ανδρός και της γυναικός η ψυχή είναι μια, δεν υπάρχουν διαφορές γιατί η ψυχή δεν έχει φύλο. Μόνο τα μέλη του σώματος διακρίνονται σε ανδρικά και γυναικεία. Ανάλογα με την κατασκευή του, αν είναι άνδρας ή γυναίκα επιδρά επί της ψυχής, για να εμφανισθεί αυτό που λέμε γυναικεία ψυχολογία ή ανδρική ψυχολογία. Στην πραγματικότητα η ψυχή είναι μια, δεν διακρίνεται σε φύλο, αλλά τα χαρακτηριστικά του σώματος τρόπον τινά χρωματίζουν την ψυχή ή ακριβέστερα την συμπεριφορά της” (Χριστιανική Ανθρωπολογία , ομιλία 24η).


       Τα εντελώς αντίθετα υποστηρίζει η δυτική  σκέψη, εμπνεόμενη από τις αρχές του διαφωτισμού, καθώς απομακρύνθηκε από την ορθόδοξη πατερική παράδοση και ερμηνεία της Αγίας Γραφής. Επινόησε ένα θεωρητικο-φιλοσοφικό κατασκεύασμα για να δικαιολογήσει και νομιμοποιήσει την διολίσθηση του γεννετήσιου ενστίκτου σε παραφύσιν εκτροπές. Οι θεωρίες αυτές πρωτοεμφανίστηκαν στις αγγλοσαξονικές χώρες, την Γαλλία και τις ΗΠΑ αρχικώς και επεκτάθηκαν σε παγκόσμια κλίμακα. Στηρίζονται σε κοινωνιολογικές, ιστορικές, πολιτιστικές αιτιάσεις οι οποίες απέχουν αφενός από το να μεταστοιχειωθούν σε επιστημονικές αλήθειες, αφετέρου έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με την αλήθεια της Αγίας Γραφής και της πατερικής ερμηνείας της,  « καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς (Γεν. 1,27) 
    
    Οι θεωρίες αυτές διατυπώνουν την άποψη ότι το φύλο είναι αιτία καταπίεσης ανδρών και γυναικών καθώς και ανασταλτικός παράγοντας για την ολοκλήρωση της ανθρώπινης προσωπικότητας.
     Ταυτοποιούν το φύλο σε “βιολογικό φύλο” (sex) ως φυσικός όρος με βάση τη διαφορά στα γεννητικά όργανα και τις διαδικασίες αναπαραγωγής και στο “κοινωνικό φύλο” (gender) ως κοινωνική κατηγοριοποίηση “ανδρας” “γυναίκα”. Θεωρούν ότι το βιολογικό φύλο αποτελεί παράγοντα για την ανδρική κυριαρχία στις γυναίκες και ταυτόχρονα γίνεται αίτιο της εμπέδωσης της γυναικείας υποτέλειας και ότι είναι όρος κοινωνικά προσδιορισμένος άρα ευμετάβλητος.
    Υποστηρίζουν ότι βιολογικό και κοινωνικό φύλο δεν συνδέονται μεταξύ τους, άρα είναι αναγκαία η αποσύνδεσή τους. Το κοινωνικό φύλο προηγείται και κατασκευάζει το βιολογικό. Η κοινωνία κατασκευάζει τις φυσικές κατηγορίες “άνδρας - “γυναίκα” με βάση την ανατομία.
    Προτείνουν το ξεπέρασμα του δίπολου έμφυλου συστήματος ανδρας-γυναίκα στη δυνατότητα μιας ρευστής πολλαπλότητας των κοινωνικών φύλων.
    Θεωρούν ότι το φύλο δεν είναι ουσία, αλλά ενέργεια-ενέργημα, όπου μέσα από ενεργήματα, χειρονομίες, κινήσεις και με τη διαδικασία της επανάληψης παράγει μια έμφυλη ταυτότητα, η οποία περιορίζεται από κοινωνικο-πολιτισμικές κανονικότητες.
    Επιπλέον θεωρούν ότι δεν υπάρχει διάκριση μεταξύ βιολογικού και κοινωνικού φύλου. Το κοινωνικό φύλο είναι ανεξάρτητο του βιολογικού με συνέπεια ο άνδρας και ο ανδρισμός να μπορούν να δηλωθούν τόσο σε ένα αρσενικό σώμα όσο και στο θηλυκό και το αντίθετο δηλαδή η θηλυκότητα να δηλωθεί τόσο σε ένα αρσενικό σώμα όσο και σε ένα θηλυκό.
    Υποστηρίζουν την αποδόμηση των ιεραρχικών αντιθέσεων άνδρας-γυναίκα, ανδρισμός-θηλυκότητα,γιατί κάθε έμφυλη διχοτόμηση αποτελεί κοινωνική κατασκευή και ως κοινωνική κατασκευή μεταβάλλεται ανάλογα με τους τόπος και τις ιστορικές εποχές. Συνεπώς υπεισέρχεται ο υποκειμενισμός στην έννοια της έμφυλης ταυτότητας. Θα πρέπει να γίνει υπέρβαση των έμφυλων κριτηρίων σε πιο ρευστές ταυτότητες, από τη στιγμή που οι έμφυλες ταυτότητες δημιουργούνται ιστορικά, άρα είναι ανοιχτές σε αλλαγές.
    Καταλήγουν να υποστηρίζουν ότι το φύλο δεν υπάρχει δεν προϋπάρχει, αν δεν το συγκροτήσουμε εμείς στην καθημερινή ζωή σύμφωνα με τις επιθυμίες και τις ενεργητικές παρεμβάσεις μας. Το φύλο απεγκλωβίζεται από την οριοθέτηση άνδρες-γυναίκες και δεν αναφέρεται πλέον σε διακριτές έμφυλες κατηγορίες.
     Περνάμε έτσι σε έναν ά-φυλο κόσμο που ξεπερνά τον έμφυλο διαχωρισμό υπέρ της έννοιας άνθρωπος, σε έναν κόσμο όπου θα θεωρούμαστε άνθρωποι χωρίς έμφυλες ταυτότητες και που θα συμμετέχουμε πλήρως στην εξέλιξη της υποκειμενικότητάς μας.
    Τέλος χαρακτηρίζουν ως αναχρονιστικές τις έμφυλες και άλλες στερεότυπες προκαταλήψεις  και επικαλούνται το σημαντικό ρόλο της εκπαίδευσης ως μέσου προκειμένου να αποτραπούν αυτά τα στερεότυπα και προκαταλήψεις.

      Είπε κάποτε ο Μέγας Αντώνιος ότι ήλθε η εποχή που θα βλέπουν αυτοί που είναι άφρονες εκείνους που σωφρονούν και θα τους θεωρούν σαν παράφρονες, μη μπορώντας να διακρίνουν ότι στην πραγματικότητα άφρονες και παράφρονες είναι αυτοί οι ίδιοι.

       Οι αρχαίοι πρόγονοί μας κατάλαβαν πολύ νωρίς και το έδειξαν στο μεγάλο σχολείο τους, στο θέατρο, στις τραγωδίες, ότι όταν ο άνθρωπος ξεφύγει από τα όριά του κινείται στο χώρο της ύβρεως, γίνεται άφρονας και αμέσως έρχεται η τιμωρία του, η νέμεσις. Ο άγιος Παϊσιος μιλούσε για τους πνευματικούς νόμους, τα θεόσταλτα όρια  μέσα στα οποία οφείλει να ζει ο κάθε άνθρωπος. Αν τους παραβεί τότε έρχεται η παιδαγωγική τιμωρία του Αγίου Τριαδικού Θεού, για να δώσει την ευκαιρία στον άνθρωπο να μετανοήσει και να ξαναγυρίσει στα όριά του. Αν εμμένει και παγιωθεί τότε έρχεται η καταδικαστική  τιμωρία. Ο Άγιος Τριαδικός Θεός είναι Θεός αγάπης αλλά και δικαιοσύνης.   

        Η σύγχρονη εποχή είναι μια εποχή που καταργεί κάθε όριο. Μετά την κατάργηση των εθνικών συνόρων, των εθνικών νομισμάτων και οικονομιών, την καθιέρωση παγκόσμιων εορτών, την κατάργηση των εθνικών συνειδήσεων και ιστοριών, την υποβάθμιση των θρησκευμάτων και την ένωσή τους σε μια υπερθρησκεία μέσω του οικουμενισμού, εμφανίζεται τώρα και η κατάργηση των φύλων και των έμφυλων στερεοτύπων. 

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ : ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΤΟ ΓΕΝΕΤΗΣΙΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ ;

 Πρέπει νά γίνεται διαπαιδαγώγηση τῶν παιδιῶν στό γενετήσιο ἔνστικτο;

 

ΠΗΓΗ : arnion.gr

Η ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΩΝ ΕΜΦΥΛΩΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΩΝ - ΠΡΟΣ ΕΝΑΝ Α-ΦΥΛΟ ΚΟΣΜΟ

- ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ-ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΙ ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΕΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ ΕΜΦΥΛΗΣ - Α-ΦΥΛΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ. ΤΙ ΠΡΕΣΒΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΛΗΞΟΥΝ ;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥΣ : ΕΔΩ


- ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΟΙΑ ΗΛΙΚΙΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΤΕΥΧΘΕΙ Η  ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΩΝ ΕΜΦΥΛΩΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΩΝ ;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥΣ : ΕΔΩ


     

       Η σημερινή ανάδειξη ζητημάτων που αφορούν  την “έμφυλη ταυτότητα” ή τον προσδιορισμό του φύλου, απασχόλησαν την ορθόδοξη πατερική σκέψη ήδη από τον 4ο αιώνα μ.Χ.
          Ο Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων (313-386 μ.Χ.) αναφέρει : “αθάνατος εστί η ψυχή και όμοιαι πάσαι αι ψυχαί εισίν ανδρών τε και γυναικών τα γαρ μέλη του σώματος διακέκριται μόνον”. Και ερμηνεύει ο γέροντας Αθανάσιος Μυτιληναίος το χωρίο αυτό λέγοντας ότι “δεν υπάρχει γυναικεία και ανδρική ψυχή. Και του ανδρός και της γυναικός η ψυχή είναι μια, δεν υπάρχουν διαφορές γιατί η ψυχή δεν έχει φύλο. Μόνο τα μέλη του σώματος διακρίνονται σε ανδρικά και γυναικεία. Ανάλογα με την κατασκευή του, αν είναι άνδρας ή γυναίκα επιδρά επί της ψυχής, για να εμφανισθεί αυτό που λέμε γυναικεία ψυχολογία ή ανδρική ψυχολογία. Στην πραγματικότητα η ψυχή είναι μια, δεν διακρίνεται σε φύλο, αλλά τα χαρακτηριστικά του σώματος τρόπον τινά χρωματίζουν την ψυχή ή ακριβέστερα την συμπεριφορά της” (Χριστιανική Ανθρωπολογία , ομιλία 24η).


       Τα εντελώς αντίθετα υποστηρίζει η δυτική  σκέψη, εμπνεόμενη από τις αρχές του διαφωτισμού, καθώς απομακρύνθηκε από την ορθόδοξη πατερική παράδοση και ερμηνεία της Αγίας Γραφής. Επινόησε ένα θεωρητικο-φιλοσοφικό κατασκεύασμα για να δικαιολογήσει και νομιμοποιήσει την διολίσθηση του γεννετήσιου ενστίκτου σε παραφύσιν εκτροπές. Οι θεωρίες αυτές πρωτοεμφανίστηκαν στις αγγλοσαξονικές χώρες, την Γαλλία και τις ΗΠΑ αρχικώς και επεκτάθηκαν σε παγκόσμια κλίμακα. Στηρίζονται σε κοινωνιολογικές, ιστορικές, πολιτιστικές αιτιάσεις οι οποίες απέχουν αφενός από το να μεταστοιχειωθούν σε επιστημονικές αλήθειες, αφετέρου έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με την αλήθεια της Αγίας Γραφής και της πατερικής ερμηνείας της,  « καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς (Γεν. 1,27) 
    
    Οι θεωρίες αυτές διατυπώνουν την άποψη ότι το φύλο είναι αιτία καταπίεσης ανδρών και γυναικών καθώς και ανασταλτικός παράγοντας για την ολοκλήρωση της ανθρώπινης προσωπικότητας.
     Ταυτοποιούν το φύλο σε “βιολογικό φύλο” (sex) ως φυσικός όρος με βάση τη διαφορά στα γεννητικά όργανα και τις διαδικασίες αναπαραγωγής και στο “κοινωνικό φύλο” (gender) ως κοινωνική κατηγοριοποίηση “ανδρας” “γυναίκα”. Θεωρούν ότι το βιολογικό φύλο αποτελεί παράγοντα για την ανδρική κυριαρχία στις γυναίκες και ταυτόχρονα γίνεται αίτιο της εμπέδωσης της γυναικείας υποτέλειας και ότι είναι όρος κοινωνικά προσδιορισμένος άρα ευμετάβλητος.
    Υποστηρίζουν ότι βιολογικό και κοινωνικό φύλο δεν συνδέονται μεταξύ τους, άρα είναι αναγκαία η αποσύνδεσή τους. Το κοινωνικό φύλο προηγείται και κατασκευάζει το βιολογικό. Η κοινωνία κατασκευάζει τις φυσικές κατηγορίες “άνδρας - “γυναίκα” με βάση την ανατομία.
    Προτείνουν το ξεπέρασμα του δίπολου έμφυλου συστήματος ανδρας-γυναίκα στη δυνατότητα μιας ρευστής πολλαπλότητας των κοινωνικών φύλων.
    Θεωρούν ότι το φύλο δεν είναι ουσία, αλλά ενέργεια-ενέργημα, όπου μέσα από ενεργήματα, χειρονομίες, κινήσεις και με τη διαδικασία της επανάληψης παράγει μια έμφυλη ταυτότητα, η οποία περιορίζεται από κοινωνικο-πολιτισμικές κανονικότητες.
    Επιπλέον θεωρούν ότι δεν υπάρχει διάκριση μεταξύ βιολογικού και κοινωνικού φύλου. Το κοινωνικό φύλο είναι ανεξάρτητο του βιολογικού με συνέπεια ο άνδρας και ο ανδρισμός να μπορούν να δηλωθούν τόσο σε ένα αρσενικό σώμα όσο και στο θηλυκό και το αντίθετο δηλαδή η θηλυκότητα να δηλωθεί τόσο σε ένα αρσενικό σώμα όσο και σε ένα θηλυκό.
    Υποστηρίζουν την αποδόμηση των ιεραρχικών αντιθέσεων άνδρας-γυναίκα, ανδρισμός-θηλυκότητα,γιατί κάθε έμφυλη διχοτόμηση αποτελεί κοινωνική κατασκευή και ως κοινωνική κατασκευή μεταβάλλεται ανάλογα με τους τόπος και τις ιστορικές εποχές. Συνεπώς υπεισέρχεται ο υποκειμενισμός στην έννοια της έμφυλης ταυτότητας. Θα πρέπει να γίνει υπέρβαση των έμφυλων κριτηρίων σε πιο ρευστές ταυτότητες, από τη στιγμή που οι έμφυλες ταυτότητες δημιουργούνται ιστορικά, άρα είναι ανοιχτές σε αλλαγές.
    Καταλήγουν να υποστηρίζουν ότι το φύλο δεν υπάρχει δεν προϋπάρχει, αν δεν το συγκροτήσουμε εμείς στην καθημερινή ζωή σύμφωνα με τις επιθυμίες και τις ενεργητικές παρεμβάσεις μας. Το φύλο απεγκλωβίζεται από την οριοθέτηση άνδρες-γυναίκες και δεν αναφέρεται πλέον σε διακριτές έμφυλες κατηγορίες.
     Περνάμε έτσι σε έναν ά-φυλο κόσμο που ξεπερνά τον έμφυλο διαχωρισμό υπέρ της έννοιας άνθρωπος, σε έναν κόσμο όπου θα θεωρούμαστε άνθρωποι χωρίς έμφυλες ταυτότητες και που θα συμμετέχουμε πλήρως στην εξέλιξη της υποκειμενικότητάς μας.
    Τέλος χαρακτηρίζουν ως αναχρονιστικές τις έμφυλες και άλλες στερεότυπες προκαταλήψεις  και επικαλούνται το σημαντικό ρόλο της εκπαίδευσης ως μέσου προκειμένου να αποτραπούν αυτά τα στερεότυπα και προκαταλήψεις.

      Είπε κάποτε ο Μέγας Αντώνιος ότι ήλθε η εποχή που θα βλέπουν αυτοί που είναι άφρονες εκείνους που σωφρονούν και θα τους θεωρούν σαν παράφρονες, μη μπορώντας να διακρίνουν ότι στην πραγματικότητα άφρονες και παράφρονες είναι αυτοί οι ίδιοι.
       Οι αρχαίοι πρόγονοί μας κατάλαβαν πολύ νωρίς και το έδειξαν στο μεγάλο σχολείο τους, στο θέατρο, στις τραγωδίες, ότι όταν ο άνθρωπος ξεφύγει από τα όριά του κινείται στο χώρο της ύβρεως, γίνεται άφρονας και αμέσως έρχεται η τιμωρία του, η νέμεσις. Ο άγιος Παϊσιος μιλούσε για τους πνευματικούς νόμους, τα θεόσταλτα όρια  μέσα στα οποία οφείλει να ζει ο κάθε άνθρωπος. Αν τους παραβεί τότε έρχεται η παιδαγωγική τιμωρία του Αγίου Τριαδικού Θεού, για να δώσει την ευκαιρία στον άνθρωπο να μετανοήσει και να ξαναγυρίσει στα όριά του. Αν εμμένει και παγιωθεί τότε έρχεται η καταδικαστική  τιμωρία. Ο Άγιος Τριαδικός Θεός είναι Θεός αγάπης αλλά και δικαιοσύνης.   
        Η σύγχρονη εποχή είναι μια εποχή που καταργεί κάθε όριο. Μετά την κατάργηση των εθνικών συνόρων, των εθνικών νομισμάτων και οικονομιών, την καθιέρωση παγκόσμιων εορτών, την κατάργηση των εθνικών συνειδήσεων και ιστοριών, την υποβάθμιση των θρησκευμάτων και την ένωσή τους σε μια υπερθρησκεία μέσω του οικουμενισμού, εμφανίζεται τώρα και η κατάργηση των φύλων και των έμφυλων στερεοτύπων. 

          Ο νεός νόμος "αναγνώρισης της ταυτότητας του φύλου" (δες εδώ) δεν προβλέπει σε τι να γίνεται η διόρθωση φύλου, άρα σαφώς κινείται στο πνεύμα της ά-φυλης ταυτότητας, εισαγάγοντας μια νέα κατηγορία ανθρώπινων δικαιωμάτων, πέρα από τα έως τώρα καθιερωμένα ανθρώπινα δικαιώματα  που αφορούν όλους τους ανθρώπους συμπεριλαμβανομένων και των ομοφυλοφίλων.  
    

Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη πάνω στον νέο νόμο "διόρθωσης φύλου", αλλά και γενικότερη πληροφόρηση πάνω σε θέματα που αφορούν την ταυτότητα φύλου από τον καθηγητή  Εκκλησιαστικού Δικαίου του Α.Π.Θ Κυριάκο Κυραζόπουλο (τα πρώτα 31 λεπτά)

  

ΑΝΑΦΟΡΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΦΥΛΟ : ΑΝΔΡΑΣ - ΓΥΝΑΙΚΑ

          

 Ο Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων (313-386 μ.Χ.) αναφέρει : 

“αθάντος εστί η ψυχή και όμοιαι πάσαι αι ψυχαί εισίν ανδρών τε 

 και γυναικών τα γαρ μέλη του σώματος διακέκριται μόνον”. 

Και  ερμηνεύει ο γέροντας Αθανάσιος Μυτιληναίος το χωρίο αυτό 

λέγοντας ότι “δεν υπάρχει γυναικεία και ανδρική ψυχή. Και του 

ανδρός και της γυναικός η ψυχή είναι μια, δεν υπάρχουν διαφορές 

γιατί η ψυχή δεν έχει φύλο. Μόνο τα μέλη του σώματος 

διακρίνονται σε ανδρικά και γυναικεία. Ανάλογα με την 

κατασκευή του, αν είναι άνδρας ή γυναίκα επιδρά επί της ψυχής, 

για να εμφανισθεί αυτό που λέμε γυναικεία ψυχολογία ή ανδρική 

ψυχολογία. Στην πραγματικότητα η ψυχή είναι μια, δεν 

διακρίνεται σε φύλο, αλλά τα χαρακτηριστικά του σώματος 

 τρόπον τινά χρωματίζουν την ψυχή ή ακριβέστερα την 

συμπεριφορά της” 

ΠΗΓΗ : (Χριστιανική Ανθρωπολογία , ομιλία 24η).

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΞΟΝΑ "ΕΜΦΥΛΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ" ΤΗΣ ΘΕΜΑΤΙΚΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΩΘΕΙΤΑΙ ΣΤΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Διαμαρτυρία για τον άξονα «Έμφυλες Ταυτότητες» της Θεματικής Εβδομάδας

          Με εγκύκλιό του χαρακτηρισμένη ως εξαιρετικά επείγουσα το Υπουργείο Παιδείας προωθεί σε όλα τα Γυμνάσια της πατρίδας μας την υλοποίηση Θεματικής Εβδομάδας με θέμα «Σώμα και Ταυτότητα». Οι θεματικοί άξονες του συγκεκριμένου προγράμματος είναι: α) διατροφή και ποιότητα ζωής, β) πρόληψη του εθισμού και των εξαρτήσεων, και γ) έμφυλες ταυτότητες. Σε αντίθεση με τους δύο πρώτους άξονες, ο τρίτος έχει προκαλέσει θύελλα διαμαρτυριών, καθώς προβλέπει την ενημέρωση των μαθητών σε καινοφανείς θεματικές όπως «Βιολογικό και κοινωνικό φύλο» και «Αποδομώντας τα έμφυλα στερεότυπα».
         Διαβάζοντας κανείς για τις θεωρίες περί κοινωνικού φύλου και έμφυλων στερεοτύπων και εξετάζοντας το σχετικό εκπαιδευτικό υλικό που έχει ετοιμαστεί και διατίθεται από τον ιστότοπο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.),
μπορεί να αποκτήσει αρκετά σαφή εικόνα για το περιεχόμενο του συγκεκριμένου θεματικού άξονα. 
         Εκείνο που με απλά λόγια υποχρεώνονται να διδαχθούν τα παιδιά μας είναι ότι κάθε άνθρωπος εκτός από το βιολογικό του φύλο έχει και ένα άλλο φύλο, το «κοινωνικό», το οποίο δικαιούται να προσδιορίσει σύμφωνα με την επιθυμία του. Μάλιστα κατά τον προσδιορισμό του κοινωνικού του φύλου ο έφηβος πρέπει να γνωρίζει ότι δεν περιορίζεται από το βιολογικό του φύλο. Έτσι π.χ. ένα αγόρι που αντιλαμβάνεται ξεκάθαρα πως το βιολογικό του φύλο είναι εκείνο του άνδρα, έχει κάθε δικαίωμα να επιλέξει ως κοινωνικό του φύλο εκείνο της γυναίκας. Άλλωστε όσα η κοινωνία μας αναγνωρίζει ως συμπεριφορές ή ρόλους των φύλων αποτελούν στερεότυπα και για το λόγο αυτό πρέπει να αποδομηθούν. Αξίζει μάλιστα ο έφηβος να δοκιμάσει την οικειοποίηση στερεοτύπων του άλλου φύλου, ώστε να ανιχνεύσει καλύτερα σε ποιο φύλο προτιμά να ανήκει. Έτσι καλούνται π.χ. τα αγόρια «να δοκιμάζουν πώς είναι να στέκονται ή να περπατάνε και με τα παπούτσια της μαμάς, να δοκιμάζουν τα ρούχα και τα κοσμήματα της αδελφής τους» (από το σχετικό υλικό του Ι.Ε.Π.).
        Εάν μάλιστα οι γονείς αντιληφθούν τέτοιες συμπεριφορές εκ μέρους του παιδιού τους, δεν πρέπει να δείξουν έκπληξη ή να αντιδράσουν, καθώς κάτι τέτοιο συνιστά «ομοφοβική» ή «τρανσφοβική» αντιμετώπιση. Γι’ αυτό εξάλλου ο ίδιος άξονας της Θεματικής Εβδομάδας προβλέπει την ενημέρωση των
γονέων σχετικά με την «Ομοφοβία και τρανσφοβία στην κοινωνία και στο σχολείο». 
         Δεν είναι δύσκολο να εννοήσει κανείς σε ποιες ατραπούς εξωθούνται τα παιδιά μας με τις θεωρίες αυτές. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός ότι η Κοινότητα LGBTQ (Λεσβιών, Ομοφυλοφίλων, Αμφιφυλοφίλων, Διεμφυλικών, και Κουήρ) Νέων Αθήνας έσπευσε να «χαιρετίσει την έκδοση της συγκεκριμένης εγκυκλίου και να συγχαρεί το Υπουργείο Παιδείας για την κίνησή του αυτή».
                Ας αναλογισθούμε όμως:
      α) Δεν είναι φανερό ότι οι θεωρίες αυτές παραβλέπουν τη φυσιολογία του ανθρώπινου σώματος και εναντιώνονται στην ίδια την ανθρώπινη οντολογία; Αλήθεια, με τέτοια μαθήματα εκπληρώνει η παιδεία τη Συνταγματική της αποστολή για ηθική αγωγή των Ελλήνων; Ή μήπως η εφαρμογή τέτοιων προγραμμάτων οδηγεί τη νεολαία μας στην ηθική εξαχρείωση;
      β) Αν στην κρίσιμη ηλικία της προεφηβείας και εφηβείας, καθώς το παιδί αρχίζει να συνειδητοποιεί την ταυτότητά του, του ενσπείρουμε την αμφιβολία για το ποια είναι η ταυτότητά του αυτή, μπορούμε άραγε να κατανοήσουμε το μέγεθος του υπαρξιακού κλονισμού που του προκαλούμε; Και σε περίπτωση που κάποιος έφηβος μέσα στην ανωριμότητα της ηλικίας του επιλέξει να αυτοπροσδιορίζεται με το αντίθετο από το βιολογικό του φύλο, μπορούμε να νοιώσουμε το διχασμό προσωπικότητας που στο εξής βιώνει;Αλήθεια, ποια μεγάλη πρόκληση είναι σε θέση να αντιμετωπίσει στη ζωή του ένας άνθρωπος που αδυνατεί να βασιστεί εσωτερικά σε μια στερεή ταυτότητα του «εγώ» του; Έτσι διαπλάθουμε «ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες», όπως επιτάσσει το εθνικό μας Σύνταγμα, ή μήπως με τον τρόπο αυτό παράγουμε χειραγωγήσιμα ανδράποδα; Μήπως από τέτοια προτιμούν κάποιοι να συγκροτείται στο μέλλον η κοινωνία μας;
        γ) Μήπως πίσω από την προώθηση των θεωριών αυτών κρύβονται και οικονομικά συμφέροντα, που αποσκοπούν στην κερδοφορία από τις διαδικασίες αλλαγής φύλου; Και θα επιτρέψουμε ποτέ να καταντήσουν τα παιδιά μας ελεεινά αθύρματα στα χέρια τέτοιων συμφερόντων;
        Οι θεωρίες περί κοινωνικού φύλου και έμφυλων στερεοτύπων είναι παντελώς ξένες προς την παράδοσή μας, την πίστη μας, τα ήθη και τα έθιμα του λαού μας, τους θησαυρούς αυτούς στους οποίους στηρίζεται το Έθνος μας και στους οποίους οφείλει να επιστρέψει η Παιδεία μας, αν θέλουμε ο τόπος αυτός να επανέλθει σε πορεία προόδου αντάξια της Ιστορίας του.
             Για τους λόγους αυτούς:
      Ζητούμε να αποσυρθεί ο θεματικός άξονας για τις «Έμφυλες Ταυτότητες» και να εγκαταλειφθεί κάθε ανάλογος σχεδιασμός.
       Καλούμε τους καθηγητές Γυμνασίου, που εξακολουθούν με υψηλό αίσθημα ευθύνης να επιτελούν το λειτούργημά τους, να μη δεχθούν να γίνουν συνεργοί στα μηχανεύματα για ψυχοσωματικό εκφυλισμό των παιδιών μας, αλλά να αντιδράσουν, λαμβάνοντας συλλογικά την απόφαση να μη συμπεριλάβουν τον
συγκεκριμένο θεματικό άξονα στον προγραμματισμό της Θεματικής Εβδομάδας του σχολείου τους.
       Καλούμε τους γονείς των μαθητών Γυμνασίου να εκφράσουν στον Διευθυντή του σχολείου των παιδιών τους την αντίθεσή τους στην υλοποίηση του άξονα για τις «Έμφυλες Ταυτότητες», να κινητοποιήσουν τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων σε κοινή αντίδραση, καθώς επίσης να καταθέσουν στο σχολείο Δήλωση Απαλλαγής των παιδιών τους από την παρακολούθηση του συγκεκριμένου άξονα, ασκώντας δικαίωμά τους που προβλέπεται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Τη Δήλωση Απαλλαγής μπορούν οι γονείς να την αναζητήσουν στο Διαδίκτυο.
      Καλούμε όλους τους σκεπτόμενους συμπολίτες μας να διαμαρτυρηθούν για το επιχειρούμενο ατόπημα.
Η σιωπή ισοδυναμεί πλέον με συνενοχή.
 
ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ:
Σύλλογος Πολυτέκνων Λαρίσης και Περιχώρων
Ένωση Θεολόγων Λάρισας
Ενωμένη Ρωμηοσύνη
Γ.Ε.Χ.Α. (Γονέων Ένωσις «η Χριστιανική Αγωγή») Λάρισας
Χριστιανική Εστία Λάρισας «Ο Απόστολος Παύλος»
Χριστιανική Ένωση Επιστημόνων Λάρισας
Σύλλογος Ορθοδόξου Ιεραποστολικής Δράσεως «Ο Μέγας Βασίλειος»
Φιλανθρωπικό Σωματείο «Ιωάννης ο Χρυσόστομος»
Ορθόδοξος Ιεραποστολικός Σύλλογος «Πορεία Αγάπης»
Σύλλογος Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής «Ο Απόστολος Βαρνάβας»