ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΕΥΡΕΣΗΣ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΔΕΙΤΕ : ΕΔΩ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΟΜΙΛΙΩΝ : ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ : ΟΜΙΛΙΑ 70η :
« Ἡ Θεοτόκος καί ἡ Πατρίδα μας. Κι ἄν τά ὄπλα εἶναι ἐκεῖνα πού ὑπερασπίζονται τήν πατρίδα μας, πάνω ἀπ’ αὐτά, ἡ Ἑλληνική ψυχή βάζει τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο. Ἔτσι ἡ Παναγία μας συνεδέθη μέ τήν ζωή τοῦἜθνους μας, ὅπως ἀκόμα καί μέ τή ζωή τοῦ κάθε Ἕλληνος Χριστιανοῦ, σ’ αὐτήν ἀκόμα τήν καθημερινότητά του. Βλέπετε λέμε ‘’Παναγία μου! Σῶσε με Παναγία μου.’’Ἡ Παναγία μας στή ζωή τοῦ Ἐλληνικοῦ Ἔθνους! Ἡ Παναγία μας! Αὐτό κατ’ ἀρχάς φαίνεται στήν χιλιόχρονη ζωή τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας. Δεσπόζει ἡ Θεοτόκος. Ὁ κύριος ναός βεβαίως, δηλαδή ἡ Ἁγιά Σοφιά, ὅπως ὁ λαός τήν λέει, ὁ ναός αὐτός, ὁ πρῶτος τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας καί σύμβολο ταυτοχρόνως, εἶναι ἀφιερωμένος στήν τοῦ Θεοῦ Σοφίαν. Δηλαδή στό δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, τήν Ἐνυπόστατον Σοφίαν, τόν Ἰησοῦν Χριστόν, τόν Υἱόν τῆς Θεοτόκου. Καί κατόπιν καθιερώνονται πλεῖστοι ὅσοι ναοί, πρός τιμήν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅταν ἡ Ἁγία Ἑλένη πήγαινε γιά τούς ἁγίους τόπους νά εὔρη τόν Τίμιον Σταυρόν, σέ μιά θαλασσοταραχή πηγαίνοντας, προσσήγισε τήν Πάρο. Καί ἔταξε πρός τήν Θεοτόκο καί εἶπε: ’’Παναγία μου, ἄν μᾶς βοηθήσεις ἐπιστρέφοντας, θά σοῦ κτίσω ναό.’’Βεβαίως ἡ ἴδια δέν ἔκτισε ναό, γιατί δέν πρόλαβε. Ὁ ναός ὅμως ἐκτίσθη. Ὁ γνωστός τῆς Ἑκατονταπυλιανῆς. Ἔτσι ἡ Παναγία μας προβάλλεται ὡς Ὑπέρμαχος Στρατηγός τοῦ Βυζαντινοῦ κράτους. Ὅλα τά ὄπλα καί οἱ πολιτικοί καί τά πάντα εἶναι κάτω ἀπ’ αὐτήν. Στήν κορυφή πάντοτε εἶναι τό πανάγιο πρόσωπό της. Κι ὅταν τό κράτος κινδυνεύει τότε τῆς ἀφιερώνει τόν Ἀκάθιστο Ὕμνο. Εἶναι πασίγνωστος ὁ ὕμνος πού λέμε σέ κάθε εὐκαιρία καί μάλιστα στούς Χαιρετισμούς τήν Μ. Τεσσαρακοστή. ‘’Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τὰ νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια, ἀναγράφω σοι ἡ πόλις σου, Θεοτόκε· ἀλλ' ὡς ἔχουσα τὸκράτος ἀπροσμάχητον, ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον, ἵνα κράζω σοί· Χαῖρε Νύμφη ἀνύμφευτε.’’Δηλαδή σέ σένα ὦ Θεοτόκε, τήν Ὑπέρμαχον Στρατηγόν, ἀποδίδω μέ εὐγνωμοσύνη, τήν ἔνδοξον νίκην, ἐγώ ἡ Πόλις σου, ἐπειδή μέ τήν δική σου βοήθεια ἀπηλλάγην ἀπό τίς φοβερές συμφορές, πού ἤρχοντο ἐναντίον μου. Σύ δέ, πού ἡ δύναμίς σου εἶναι ἀκατανίκητος, ἐλευθέρωσέ με ἀπό παντοειδεῖς κινδύνους, ὥστε νά ἀναφωνῶπρός Ἐσένα· Χαῖρε Νύμφη ἀνύμφευτε.