Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΟΥ ΔΕΔΕΤΑΙ. Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΦΗΡΗΜΕΝΗ ΕΝΝΟΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΩΠΟ. ΓΙ' ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ. ΕΙΝΑΙ Ο ΕΝΥΠΟΣΤΑΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, Ο ΥΙΟΣ, ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ. ΚΑΙ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΟ ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ, ΦΩΤΙΖΕΙ, ΣΤΗΡΙΖΕΙ, ΚΑΘΟΔΗΓΕΙ, ΤΡΕΦΕΙ, ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ, ΕΝΙΣΧΥΕΙ, ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ. ΓΙ' ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΜΕΛΕΤΑΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΟΥΜΕ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. (ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ, 1927-2006) - ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ
Διότι αυτός είναι η ειρήνη όλων μας, ο οποίος τον Ιουδαϊσμόν και τον
Εθνισμόν, τα δύο αυτά τα έκαμεν ένα, εκρήμνισε και διέλυσε το μεσότοιχον
του Νομου, που σαν ανυπέρβλητος φραγμός εχώριζε τους δύο λαούς· 15
δηλαδή κατέλυσε και εξηφάνισε την έχθραν, που εχώριζε τους δύο λαούς,
αφού κατήργησε με την θυσίαν της σαρκός αυτού τον νόμον των εντολών, ο
οποίος έδιδε διαταγάς, που εδέσμευαν τον άνθρωπον. Και κατήργησε τον
παλαιόν Νομον, δια να αναδημιουργήση και ενώση τους δύο αυτούς λαούς δια
του εαυτού του εις ένα νέον άνθρωπον, χαρίζων τοιουτρόπως ειρήνην
μεταξύ των· 16 και να συμφιλιώση προς τον
Θεόν τους δύο λαούς, ενωμένους εις ένα πνευματικόν σώμα δια της
σταυρικής του θυσίας, θανατώσας εν τω προσώπω του και εξαφανίσας την
εχθράν και το μίσος. 17 Και αφού κατέβη εις
την γην, εκήρυξε το χαρμόσυνον μήνυμα της ειρήνης εις σας που εζούσατε
μακράν από τον Θεόν, και εις ημάς που ήμεθα κοντά του. 18 Διότι δια του Χριστού οδηγούμεθα και πλησιάζομεν προς τον Θεόν Πατέρα και οι δύο λαοί με το αυτό Αγιον Πνεύμα. 19
Αρα δεν είσθε πλέον ξένοι, όπως προηγουμένως, και προσωρινοί πολίται
της Εκκλησίας του Χριστού, αλλ' είσθε συμπολίται όλων των αγίων, και
οικιακοί του Θεού. 20 Εχετε δε κτισθή επάνω
στον πνευματικόν θεμέλιον των Αποστόλων και των προφητών εις μίαν
πνευματικήν οικοδομήν, την Εκκλησίαν, της οποίας ακρογωνιαίος και
θεμελιακός λίθος είναι αυτός ούτος ο Ιησούς Χριστός. 21
Επάνω δε εις αυτόν και με την δύναμιν αυτού όλη η οικοδομή
συναρμολογείται και αυξάνεται κατά τρόπον αρμονικόν, ώστε να γίνη ναός
άγιος, σύμφωνα με το θέλημα του Κυρίου. 22
Εις αυτόν δε τον ναόν δια του Ιησού Χριστού οικοδομείσθε και σεις μαζή
με τους άλλους πιστούς, δια να γίνετε κατοικία, εις την οποίαν θα μένη ο
Θεός με το Πνεύμα του.
Και τον ηρώτησε κάποιος άρχων, λέγων· “Διδάσκαλε αγαθέ, τι πρέπει να κάμω, δια να κληρονομήσω την αιώνιον ζωήν;” 19
Είπε δε προς αυτόν ο Ιησούς· “εφ' όσον με θεωρείς απλούν άνθρωπον,
διατί με ονομάζεις αγαθόν; Κανένας δεν είναι απολύτως αγαθός, στον
οποίον και να ταιριάζη πλήρως το όνομα αυτό, ει μη μόνον ο Θεός. 20
Γνωρίζεις τας εντολάς· να μη μοιχεύσης, να μη φονεύσης, να μη κλέψης,
να μη ψευδομαρτυρήσης, να τιμάς τον πατέρα σου και την μητέρα σου”. 21 Εκείνος δε είπε· “όλα αυτά τα εφύλαξα εκ νεότητός μου”. 22
Οταν ήκουσε τα λόγια αυτά ο Ιησούς του είπε· “ένα ακόμα σου λείπει· όλα
όσα έχεις πώλησέ τα και μοίρασέ τα στους πτωχούς και θα αποκτήσης έτσι
θυσαυρόν στον ουρανόν και εμπρός ακολούθησέ με ως πιστός και υπάκουος
μαθητής μου”. 23 Εκείνος, όταν ήκουσε αυτά, ελυπήθηκε βαθύτατα· διότι ήτο πολύ πλούσιος και είχε προσκόλλησιν εις τα πλούτη του. 24
Οταν δε τον είδε ο Ιησούς καταλυπημένον να φεύγη, είπε στους μαθητάς
του· “πόσον δύσκολα αυτοί που έχουν τα χρήματα θα μπουν εις την
βασιλείαν του Θεού! 25 Διότι είναι
ευκολώτερον να περάση μια γκαμήλα από την μικρή τρύπα που ανοίγει ένα
βελόνι, παρά ένας πλούσιος να εισέλθη εις την βασιλείαν του Θεού”. 26
Εκείνοι δε που τον ήκουσαν είπαν· “και ποιός είναι δυνατόν να σωθή,
αφού λίγο-πολύ όλοι ανακατευόμεθα με τα χρήματα και ελκυόμεθα από τα
χρήματα; 27 Ο δε Κυριος είπεν· “τα αδύνατα δια τους ανθρώπους είναι κατορθωτά και δυνατά στον Θεόν”.