Ο Άγιος Αθανάσιος ο
Αθωνίτης. Ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης. Τοιχογραφία του Μανουήλ
Πανσέληνου από τον Ιερό Ναό Πρωτάτου Καρυών (1290).
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ (ε' 22-26, στ' 1-2)
22 ὁ δὲ καρπὸς τοῦ Πνεύματός ἐστιν ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις, 23 πρᾳότης, ἐγκράτεια· κατὰ τῶν τοιούτων οὐκ ἔστι νόμος. 24 οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις. 25 Εἰ ζῶμεν πνεύματι, πνεύματι καὶ στοιχῶμεν. 26 μὴ γινώμεθα κενόδοξοι, ἀλλήλους προκαλούμενοι, ἀλλήλοις φθονοῦντες.
1 Ἀδελφοί, ἐὰν καὶ προληφθῇ ἄνθρωπος ἔν τινι
παραπτώματι, ὑμεῖς οἱ πνευματικοὶ καταρτίζετε τὸν τοιοῦτον ἐν πνεύματι
πρᾳότητος σκοπῶν σεαυτόν, μὴ καὶ σὺ πειρασθῇς. 2 ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε, καὶ οὕτως ἀναπληρώσατε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ.
ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ Ι. ΚΟΛΙΤΣΑΡΑ
22 Ο καρπός όμως, τον οποίον το Αγιον
Πνεύμα παράγει εις τας καλοπροαιρέτους και πιστάς καρδίας, είναι η αγάπη
προς όλους, η χαρά από την λύτρωσιν που δίδει ο Χριστός, η ειρήνη που
παρέχει η αγαθή συνείδησις, η μακροθυμία προς εκείνους που πταίουν
απέναντι μας, η καλωσύνη και η διάθεσις να είμεθα εξυπηρετικοί προς τους
άλλους, η αγαθότης της καρδίας, η αξιοπιστία στους λόγους και τας
υποσχέσεις μας, 23 η πραότης απέναντι
εκείνων, που μας φέρονται κατά τρόπον εξοργιστικόν, η εγκράτεια και η
αποφυγή κάθε πονηράς επιθυμίας και πράξεως. Εναντίον των ανθρώπων, που
έχουν αυτάς τας αρετάς, δεν υπάρχει και δεν ισχύει ο νόμος. 24
Οι δε αληθινοί οπαδοί και μαθηταί του Χριστού έχουν σταυρώσει και
νεκρώσει τον παλαιόν σαρκικόν άνθρωπον, μαζή με τα πάθη και τας
αμαρτωλάς επιθυμίας του. 25 Εάν πράγματι
ζώμεν την ζωήν του Αγίου Πνεύματος, πρέπει να πορευθώμεθα και να
συμπεριφερώμεθα σύμφωνα με όσα το Πνεύμα μας διδάσκει. 26
Ας μη γινώμεθα κενόδοξοι, προσκαλούντες και εξερεθίζοντες ο ένας τον
άλλον εις αντιθέσεις και φιλονεικίας και φθονούντες ο ένας τον άλλον.
1 Αδελφοί, εάν από αδυναμίαν παρασυρθή
κανείς και περιπέση εις κάποιο αμάρτημα, σεις οι πνευματικώς
προωδευμένοι και ισχυροί ας διορθώνετε αυτόν και ας τον καθοδηγήτε με
πνεύμα πραότητος. Αλλά και συ που διορθώνστον άλλον, πρόσεχε τον ευατόν
σου, μήπως και ο ίδιος περιπέσης εις πειρασμόν και παρασυρθής είτε στο
ίδιον αμάρτημα, είτε στο αμάρτημα της υψηλοφροσύνης. 2
Ας υπομένετε με πραότητα ο ένας του άλλου τα ελαττώματα, τα οποία, καθό
αλαττώματα, είναι φορτικά και ενοχλητικά και έτσι τηρήσατε πλήρως τον
νόμον του Χριστού, που διδάσκει την αγάπην. (Ανθρωπος, που δεν δείχνει
τέτοιαν υπομονήν, αλλ' οργίζεται και περιφρονεί τον παρασυρθέντα, δεν
έχει την αγάπην του Χριστού).
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ (η' 28-34, θ' 1)
28 Καὶ ἐλθόντι αὐτῷ εἰς τὸ πέραν εἰς τὴν
χώραν τῶν Γεργεσηνῶν ὑπήντησαν αὐτῷ δύο δαιμονιζόμενοι ἐκ τῶν μνημείων
ἐξερχόμενοι, χαλεποὶ λίαν, ὥστε μὴ ἰσχύειν τινὰ παρελθεῖν διὰ τῆς ὁδοῦ
ἐκείνης. 29 καὶ ἰδοὺ ἔκραξαν λέγοντες· Τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ υἱὲ τοῦ Θεοῦ; ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς; 30 ἦν δὲ μακρὰν ἀπ’ αὐτῶν ἀγέλη χοίρων πολλῶν βοσκομένη. 31 οἱ δὲ δαίμονες παρεκάλουν αὐτὸν λέγοντες· Εἰ ἐκβάλλεις ἡμᾶς, ἐπίτρεψον ἡμῖν ἀπελθεῖν εἰς τὴν ἀγέλην τῶν χοίρων. 32
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Ὑπάγετε. οἱ δὲ ἐξελθόντες ἀπῆλθον εἰς τὴν ἀγέλην τῶν
χοίρων · καὶ ἰδοὺ ὥρμησεν πᾶσα ἡ ἀγέλη τῶν χοίρων κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς
τὴν θάλασσαν, καὶ ἀπέθανον ἐν τοῖς ὕδασιν. 33 οἱ δὲ βόσκοντες ἔφυγον, καὶ ἀπελθόντες εἰς τὴν πόλιν ἀπήγγειλαν πάντα καὶ τὰ τῶν δαιμονιζομένων. 34 καὶ ἰδοὺ πᾶσα ἡ πόλις ἐξῆλθεν εἰς συνάντησιν τῷ Ἰησοῦ, καὶ ἰδόντες αὐτὸν παρεκάλεσαν ὅπως μεταβῇ ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν.
1 Καὶ ἐμβὰς εἰς πλοῖον διεπέρασεν καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν.
ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ Ι. ΚΟΛΙΤΣΑΡΑ
28 Οταν δε ήλθε εις την απέναντι παραλίαν,
εις την χώραν των Γεργεσηνών, τον απάντησαν δύο δαιμονιζόμενοι, που
έβγαιναν από τα μνημεία και οι οποίοι ήσαν άγριοι και επιθετικοί, ώστε
να μη ημπορή να περάση κανείς από τον δρόμον εκείνον. 29
Και ιδού, όταν τον αντίκρυσαν, έκραξαν με φωνήν μεγάλην και είπαν· “τι
κοινόν υπάρχει μεταξύ ημών και σου, Ιησού Υιέ του Θεού; Ηλθες εδώ να μας
βασανίσης, πριν έλθη ο προκαθωρισμένος καιρός της κρίσεως και της
τιμωρίας μας;” 30 Ευρίσκετο δε μακρυά από αυτούς ένα κοπάδι από πολλούς χοίρους, που έβοσκαν. 31
Οι δε δαίμονες τον παρακαλούσαν και έλεγαν· “εάν θα μας διώξης από τους
δύο αυτούς ανθρώπους, δος μας την άδειαν να πάμε στο κοπάδι των
χοίρων”. 32 Και είπε εις αυτούς·
“πηγαίνετε”. Και αυτοί εβγήκαν από τους ανθρώπους και επήγαν στο κοπάδι
των χοίρων. Και ιδού με μανίαν και γρυλλισμούς ώρμησε όλο το καπάδι των
χοίρων από το μέρος του κρημνού εις την θάλασσαν και επνίγησαν εις τα
νερά. (Επέτρεψε δε ο Κυριος αυτό, δια να τιμωρηθούν έτσι οι ιδιοκτήται
της αγγέλης, διότι παρά τον μωσαϊκόν νόμον αυτοί έτρεφαν χοίρους). 33
Οι χοιροβοσκοί έφυγαν κατατρομαγμένοι, επήγαν εις την πόλιν και
εγνωστοποίησαν όλα όσα συνέβησαν και μάλιστα τα της θεραπείας των
δαιμονιζομένων. 34 Και ιδού όλη η πόλις
εβγήκε, δια να συναντήση τον Ιησούν· και όταν τον είδαν, τον παρεκάλεσαν
να φύγη από τα όρια της περιοχής των· (και τούτο, διότι εφοβήθησαν,
μήπως δια τας παραβάσεις των υποστούν και άλλην τιμωρίαν).
1 Αφού εμπήκε στο πλοίον ο Ιησούς, επέρασε την λίμνην και ήλθε εις την πόλιν του, δηλαδή την Καπερναούμ.
ΟΜΙΛΙΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ
Ὁ ἄνθρωπος καί τά ὅριά του (β΄ ἔκδοσις) 23-7-2000